กาแฟ….
… หอม หวาน ขม ขม … อุ่น ร้อน เย็น … หลากหลายพันธุ์ หลายวิธีปรุง
… ความที่ไม่มีอะไรตายตัว คือเสน่ห์ของกาแฟ … คนชงคนเดิม
กาแฟพันธุ์เดิมสูตรเดิมๆ แต่รสชาติมันก็อาจเปลี่ยนได้
หากแค่เวลาที่ใช้ในการชงเปลี่ยนไป
… คนไหนชงกาแฟอร่อยจงภูมิใจเถอะ
มันไม่ได้ง่ายๆเลยที่จะชงให้ได้รสชาติดีดังเดิมทุกครั้ง …
 
… ความรักก็เปรียบได้กับกาแฟเหมือนกัน …
กาแฟที่ชงเสร็จใหม่ๆก็เหมือนความรักที่เพิ่งจะก่อตัว มันหอม มันหวาน มันอุ่น
หากได้ชิมแล้วยากจะวางลง นอกจากคุณจะไม่ถูกใจกาแฟถ้วยนั้น
น้ำตาลที่ใส่ให้กาแฟ … เปรียบเหมือนกับการเอาใจใส่ ดูแล
ห่วงใยซึ่งกันและกัน … อยู่ที่คุณจะใส่น้ำตาลมากแค่ไหน
มากไปมันก็ไม่ดีมันจะเลี่ยนไป …
น้อยไปมันก็ไม่ดี  มันอาจจะยังขมอยู่ …
นมหรือครีม เหมือนกับเรื่องราวต่างๆ เหตุการณ์ดีๆ
ที่ช่วยให้กาแฟมีรสชาติมากยิ่งขึ้น …

… แน่นอนว่ากาแฟเมื่อชงทิ้งไว้แม้มันจะมีรสชาติดีแค่ไหน
แต่เมื่อทิ้งเอาไว้นานๆรสชาติมันย่อมเปลี่ยนไปบ้าง …
ความหอมมันอาจจะน้อยลง มันอาจจะเย็นชืด จืดจาง … เหมือนกับความรัก
ที่ต่อให้คุณจะรักกันมากแค่ไหน แต่หากนานวันเข้า มันย่อมมีวันจืดจางลงบ้าง
… แล้วเราจะยังดื่มมันมั้ย?
กาแฟที่จืดจาง ไร้ซึ่งความหอม หวาน มัน … ดื่มหรือไม่ดื่มดี ?
… การกล้ำกลืนฝืนทนดื่มต่อไปไม่ใช่ว่าดีหรอก …
ก็มันไม่อร่อยอยู่แล้ว ดื่มไปก็เสียความรู้สึกเปล่าๆ สู้คุณชงกันใหม่ดีกว่า

แต่มีข้อแม้ว่าต้องเป็นถ้วยใบเดิมๆ ซึ่งเปรียบเหมือนกับคนรักของคุณ …
ไม่ใช่เปลี่ยนถ้วยไปเรื่อยๆนะ … ไม่ดีหรอก
นอกจากถ้วยใบนั้นมันเหลือจะทนแล้ว เก่าผุ ไม่มีค่าพอจะเก็บไว้ …
คุณจะเปลี่ยนก็ไม่ว่ากัน ….
 
แต่หากคุณยังชงกาแฟใหม่ในถ้วยใบเดิม … แม้มันจะเก่าไปบ้างตามกาลเวลา …
แต่เราไม่ได้กินถ้วยนี่ เราดื่มกาแฟตะหาก
ถ้วยกาแฟก็เหมือนคู่ใจของเราถูกมั้ย ? หมั่นชงมันบ่อยๆ
ให้ถ้วยได้เจอกับกาแฟอุ่นๆ หอมๆ หวานๆ …
มันจะทำให้คุณมีความสุขมากอย่างที่คาดไม่ถึงเลยล่ะ

… กาแฟอุ่นๆ หอมๆ กับถ้วยใบโปรด
…จะมีอะไรดีไปกว่านี้อีก…